Sonda czujnika temperatury RTD PT100 z kablem

Platynowy czujnik temperatury z oporem termicznym (Czujnik rezystancyjny PT100) to czujnik służący do pomiaru temperatury poprzez zmianę rezystancji proporcjonalnie do temperatury. RTD PT100 składa się z podstawowego elementu temperaturowego oraz kompletnego zespołu sondy i wiązki przewodów. Te tak zwane sondy RTD składają się z platynowego elementu oporowego termicznie, osłona lub obudowa, żywica epoksydowa lub materiał wypełniający, przedłużacze, a czasami złącze lub zakończenie. Można zastosować różne materiały czujników, w zależności od wymagań klienta dotyczących kompatybilności materiałowej, dokładność i zakres pomiarowy. Zestawy standardowe i projekty niestandardowe zapewniają elastyczność w projektowaniu najbardziej odpowiedniego czujnika temperatury RTD do wielu różnych zastosowań.
Czujniki i sondy temperatury RTD PT100 można zintegrować z różnorodnymi zastosowaniami w różnych gałęziach przemysłu. Te czujniki temperatury posiadają certyfikaty wielu agencji do pracy z elementami ciśnieniowymi montowanymi na pokładzie; mogą również pracować w trudnych i niebezpiecznych środowiskach. Nasza szeroka gama czujników temperatury zaspokaja specyficzne potrzeby wymagających zastosowań OEM, w tym medycznych, lotniczy, automobilowy, oprzyrządowanie, Urządzenia domowe, sterowanie silnikami oraz systemy HVAC i chłodnicze.

Tolerancje standardowe RTD PT100
Czujniki RTD są zbudowane według kilku standardowych krzywych i tolerancji. Najczęściej stosowaną krzywą znormalizowaną jest “Z” krzywa. Krzywa ta opisuje charakterystykę rezystancji w funkcji temperatury platyny o a 100 czujnik oma, znormalizowane tolerancje, i mierzalny zakres temperatur.
Norma DIN określa rezystancję bazową wynoszącą 100 omów przy 0°C i współczynniku temperaturowym 0.00385 omy/omy/°C. Nominalna moc wyjściowa czujników DIN RTD jest następująca:
DIN RTD ma trzy standardowe klasy tolerancji. Tolerancje te są zdefiniowane w następujący sposób:
Klasa DIN A: ±(0.15 + 0.002 |T|°C)
DIN klasa B: ±(0.3 + 0.005 |T|°C)
DIN klasa C: ±(1.2 + 0.005 |T|°C)

0°C/om
0: 100.00
10: 103.90
20: 107.79
30: 111.67
40: 115.54
50: 119.40
60: 123.24
70: 127.07
80: 130.89
90: 134.70
100: 138.50

Typ komponentu RTD
Przy określaniu rodzaju elementu RTD, najpierw rozważ instrument używany do odczytu czujnika. Wybierz typ komponentu zgodny z wejściem czujnika przyrządu. Zdecydowanie najczęściej stosowanym RTD jest 100 om platyny o współczynniku temperaturowym 0.00385.
Typ komponentu Rezystor bazowy (om) TCR (omy/omy/°C)
Platyna 100 omów w temperaturze 0°C .00385
Platyna 100 omów w temperaturze 0°C .00392
Platyna 100 omów w temperaturze 0°C .00375
Nikiel 120 omów w temperaturze 0°C .00672
Miedź 10 omów w temperaturze 25°C .00427

Dokładność BRT

Drugi, określić wymaganą dokładność pomiaru. Dokładność jest kombinacją tolerancji rezystora bazowego (tolerancja rezystancji w temperaturze kalibracji) oraz współczynnik temperaturowy tolerancji rezystora (charakterystyczna tolerancja nachylenia). Każda temperatura wyższa lub niższa będzie miała szerszy zakres tolerancji lub mniejszą dokładność (patrz rysunek poniżej). Najczęściej stosowaną temperaturą kalibracji jest 0°C.

Czujnik RTD PT100 jest dostępny w kilku różnych konfiguracjach przewodów. Najpopularniejszą konfiguracją jest jednoelementowa konfiguracja trójprzewodowa. Poniżej przedstawiono schemat dostępnych konfiguracji przewodów:

Dwuprzewodowe czujniki PT100/PT1000 są zwykle używane w zastosowaniach, w których dokładność nie jest istotna. Konfiguracja dwuprzewodowa umożliwia najprostszą technikę pomiaru, ale ma nieodłączną niedokładność ze względu na rezystancję przewodów czujnika. W konfiguracji dwuprzewodowej, nie jest możliwa bezpośrednia kompensacja rezystancji przewodu, która powoduje zwiększone przesunięcie w pomiarze rezystancji.

Trójprzewodowy czujnik PT100/PT1000 posiada pętlę kompensacyjną, która może wyeliminować rezystancję przewodu podczas pomiaru. Z tą konfiguracją, sterownik/urządzenie pomiarowe może wykonać dwa pomiary. Do pierwszego pomiaru, zmierzyć całkowitą rezystancję czujnika i przewodów łączących. Podczas drugiego pomiaru, zmierzyć rezystancję rezystora pętli kompensacyjnej. Rzeczywistą rezystancję netto określa się odejmując rezystancję pętli kompensacyjnej od rezystancji całkowitej. Czujniki trójprzewodowe są najczęstszą konfiguracją i zapewniają dobre połączenie dokładności i wygody.